dinsdag 15 december 2009

Pissed off to the max

Ik ben al ruim een maand bezig met Concerta, vanaf 2. november. Eerst had mijn psychiater mij in de "normale" behandelingspad willen hebben, namelijk eerst 3 dagen met Concerta 18 mg aan methylfenidaat wennen en daarna tot 36 mg per dag overstappen. Nou, dat ging niet echt zo. De eerste dag op Concerta 36 mg was meteen mijn laatste dag op die dosis (tenminste voorlopig), want ik had 's avonds heel erg last van hevige hartkloppingen en duizeligheid. Dat begon na 3 uur 's middags en ging door tot tenminste 9 uur 's avonds. Als ik de tijdstip bekijk, denk ik achteraf gezien dat het zware rebound moet zijn geweest. Tijdstippen waren vrijwel identiek met mijn latere rebound-ervaringen. Dat was op een vrijdag en het hele weekend voelde ik me vrij effectief uitgeschakeld. Ik kon nauwelijks zitten want ik begon snel buiten adem en licht in mijn hoofd te worden. Dat was misschien gedeeltelijk ook door mijn hoest veroorzaakt, maar ik schrok me hevig. Mijn bloeddruk was aan wat hogere kant (niet gevaarlijk hoog, maar boven gemiddelde) bij de eerste meting geweest en met dat in mijn achterhoofd was ik echt bang.

Maandag daarna belde ik mijn psychiater weer en eiste dat ik terug op Concerta 18 mg mocht want ik Concerta 36 mg niet meer sinds die eerste dag had durven gebruiken. Ik kreeg mijn zin en ik slikte vanaf dat moment weer Concerta 18 mg. Eerste 2 weken terug op Concerta merkte ik weinig van de invloed want ik was ziek thuis en had dus minder redenen om geconcentreerd en alert te proberen te blijven. Als ik moe was, kon ik rusten en als ik ergens geen zin in had, deed ik dat gewoon niet. Toen ik weer hersteld van mijn flinke verkoudheid was en terug  naar werk ging, merkte ik wel een groot verschil tussen vroeger zonder Concerta en toen met Concerta. Maar ik merkte ook dat mijn concentratie 's middags vrijwel weg was. Ik ben geen ochtendmens en toen ik om 7 uur 's ochtends mijn werk moest beginnen, was Concerta heel erg nodig om mij 's ochtends alert te houden. Normaal ben ik nooit voor 9 uur in staat om echt helder te denken. Maar na lunchtijd was mijn concentratie weer weg maar ik kon nog steeds toch stil zitten.

Twee weken terug verhoogde de psychiater mijn dosis tot Concerta 27 mg. Ik hield dat 5 dagen vol en toen ging ik terug naar Concerta 18 mg. Ik kreeg zware hoofdpijn, duizeligheid en lichte misselijkheid 's middags rond 4-5 uur en al een paar uur eerder zag ik soms wazig. Ik begon zelfs met een hoofdpijn wakker worden en die ging weer weg zodra ik Concerta weer slikte. Mijn concentratie 's ochtends was nog intenser dan met Concerta 18 mg maar de zware rebound die op medication overuse headache begon te lijken maakte alle positieve effecten teniet. Ik wilde 's middags liever verstrooid zijn dan volledig incapabel om mijn hersenen te gebruiken. Vorige week ging ik dus terug op Concerta 18 mg en kreeg ik ook Ritalin 10 mg bij om 's middags rond 2 uur te slikken voor wat langere werkingstijd.

Dat is eigenlijk een intro voor mijn headline. Ik ben namelijk vandaag heel erg ongeconcentreerd, vrij pissig op alles en het voelt alsof Concerta helemaal niks doet. Ik had weinig geduld met de stomme trage programma's waarmee ik moet werken en ik werd geirriteerd als een telefoontje van een klant kreeg en het ging niet over mijn eigen klanten. Omdat ik een talenknobbel heb, krijg ik de overflow van de telefoontjes van sommige andere collega's in het Noors, Deens, Zweeds of Nederlands. De eerste twee talen kan ik zelfs nauwelijks verstaan, alleen een beetje omdat ze op Zweeds lijken en ik op school Zweeds heb geleerd (stomme dwang-Zweeds! Als Finland een fatsoenlijke taalpolitiek had en niet 95% van de bevolking de taal van de vroeger heersende Zweedstaligen die tegenwoordig maar 5% van de bevolking vormen dwong om het Zweeds in de naam van "tweetaligheid" op school te leren, had ik nu tenminste geen last van die stomme Scandinavische telefoontjes die me onderbreken terwijl ik voor mijn eigen klanten probeer te zorgen en daarmee meer dan genoeg te doen heb!). Ik had weinig interesse in mijn werk en veel neiging om te surfen. Grappig genoeg heb ik toch wel genoeg energie en interesse om best veel werkdingen te voltooien maar ik voelde me zo pissig en opstandelijk dat ik het bijna niet noteerde. Ik had heel erg neiging om ook te snoepen en ik gaf aan die neiging ook toe.

Toen ik naar huis reed, was ik echt link. Ik was zo pissig en agressief dat ik graag iemand zou hebben overgereden om mijn kutgevoel op iemand anders te wreken, maar omdat dat mijn eigen lieve crappy Mazda zou hebben beschadigd, heb ik dat niet gedaan. Ik moest pinnen en ik was naast een pinautomaat geparkeerd. Voor me mocht je niet parkeren want daar was een uitrit en achter mij was een boom. Na het pinnen was ik naar mijn auto teruggekeerd, had de motor gestart en wilde net licht aanzetten en schakelen om te gaan rijden. Toen kwam een idioot met een redelijk nieuwe Volkswagen te pinnen. Er was een lege parkeervak aan de andere kan van de straat waar hij makkelijk zou kunnen hebben geparkeerd want het was aan de kant van zijn rijrichting. Nee, dat was veel te ver weg blijkbaar want deze levende hersendonor parkeerde zijn auto op dat plekje voor het uitrit en net voor de neus van mijn auto. Mijn Mazda is van 1987, heeft geen stuurbekrachtiging en hoewel hij lekker rijdt dankzij zijn sterke 2.0 liter motor, stuurt hij wel met lage snelheden als de Titanic. Ik kon nergens heen totdat die asociale stuk afval zijn bankzaken had gedaan. Ik schreeuwde uit woede en ik wilde eigenlijk uit de auto stappen en ruziemaken maar ik had nog steeds genoeg zelfbeschermingsinstinct om dat niet te doen. Ik ben geen kleine vrouw maar die gast was groter dan ik en had donker haar wat een Turk kan betekenen. Ik weet het beter dan superagressief een of andere onbekende als aso bewezen Turk minimaal verbaal te gaan aanvallen. Ik vloekte en tierde maar ik bleef in de auto. Toen hij terug naar zijn auto keerde, bleef die onbenul zitten en iets met zijn handen doen. Toen toeterde ik en eindelijk gaf hij me net genoeg ruimte om weg te rijden. Ik was zo agressief dat ik graag iets had gegooid of geslagen.

Het viel me op dat ik bijna precies in het midden van mijn stripje anticonceptiepillen ben. De grote vraag is dan: is dit nu PMS of is het daar te vroeg voor? Verliest de Concerta 18 mg gedeeltelijk zijn werking als ik PMS heb? Moet ik misschien hogere dosis bij PMS-klachten gebruiken? Voor deze vragen krijg ik een antwoord pas volgende maand, denk ik.

PS. Ik voel me nog steeds ontzettend gespannen en licht geirriteerd, maar de ergste agressie is gelukkig weg.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten